HHNNGGHH

Ok. Eto na magsusulat na ako ng blog. After a looong period of time, ito na yung moment na may adrenaline na ako to write one. It's my hardest summer semester yet. I swear, ito yung point na SOBRANG KULANG ang 24 hours in a day. Yung tipong putang-ina-uhm-matutulog-pa-po-ako?-so-pano-yun. Yun. Ganung feeling? But then again, hindi ko pinagsisisihang tanggapin ang mga trabahong tinanggap ko, all for this passion. At mas hindi ko ito pinagsisisihan dahil marami akong nakilalang bagong mga kaibigan.

For the past days, sobrang ito yung inaalala ko. What if 'di ko ginagawa yung mga trabaho ko ngayon. Siguro nagmumukmok ako sa iba pang mga kailangan kong gawin, tapos hindi ko iisipin na may mga pwede pa pala ako makilalang ibang tao. So I'm really grateful for these things. SOBRA.

But on the other hand, sobrang busy ko na talaga, puputok na yung utak ko. Kailangan ko ng matinding totoong inspiration, yung tipong, HHNNGGH <-- i gets nyo yan. :)) piling tao lang nakakaintindi nyan.

But I swear, to YOU, who I met, sobrang natutuwa ako sayo. Pero sa sobrang tuwa, hindi na siya healthy kasi parang nagugustuhan na kita. (ampota bat binablog ko to). pero seryoso. you're such a good person. ang gusto ko lang namang sabihin... ay... wag kang PAASA. HAHAHAHAHAHAHA.

PS: HHNNGGHH...