surreal weekend (or, 8:30AM)

wala lang, trip ko lang yung word na surreal. paki mo ba. everytime i hear the word surreal, well recently lang talaga, i remember of Lady Gaga. she said in an interview na everytime she wakes up, she looks like a disaster queen or something like that kasi paggising niya raw ang gulo gulo ng buhok niya, tapos yung fake mole niya kung saan saan na nakasalpak sa mukha niya. pero hindi daw yun fake... surreal mole nya daw yun. so there it is.

but anyway, bakit surreal? why in the world. kasi sobrang weird ng feeling ko today. let's list down why.

first. it's been a week since the prod ended. and may i just say, isa lang talaga, HONESTLY, ang namimiss ko and i don't have to explain that (read: previous post). how can i say this? uhm, let's just say CHEERS-PARA-SA-MGA-UMAASA-PA-RIN. it's getting weird (and im liking it) that he texts me randomly at times. it's either he remembers me, or sadyang malandi lang talaga siya. but anyway, 8:30am is getting more special to me because he always texts at around 8:30am. well not always, twice that is. so makapal talaga mukha para sabihing special ang 8.30am kasi twice pa lang naman pala siyang nagtext ng 8.30am. okay, enough of 8.30am. basta ang point ng bullet number one ko ay: i fucking miss him. HAHAHA.

second. it's freaking exam week next week. so what do i expect, chill around??? no. i have to stick my butt on this friggin chair and friggin study 3 friggin subjects. it's worrying to imagine i dont get nervous right at this moment since i have three exams for the next 3 days. i should be panicking like .... @________@

third. it's the awesome DESIGN WORKSHOP. oo, awesome! awesomest! for the first in enta, may design workshop contest! ibang level na. di ko na mareach. may actual scale model talagang nagaganap. amazing. tapos ang point is, paramihan ng 'likes' sa facebook and whoever gets the highest number of likes, may prize!!!

fourth. my mother's birthday is tomorrow. and im not there at home. and i aint doing anything. so this means im feeling like a useless child right now. i feel sad. wala na akong magagawa.

fifth. so many org works. i cant focus. nalilito ako. sobrang dami. FOCUS FOCUS FOCUS!

sixth. watch TA's workshop. haha im tired to describe the workshop. basta maganda siya!

so bakit nga surreal!? kulit. ewan di ko talaga alam. masabi lang yung word. mapalalim lang ang depth ng post na ito. basta my point is: hindi ko alam kung anong dapat kong unang isipin among these bullet points. nalilito na ako sa mga bagay bagay. but anyways--cheers pa rin para sa mga umaasa!

p.s. actually, post lang naman ito ulit tungkol sa kanya. naglagay lang ako ng filler stories, para hindi halata na asang-asa ako nang sobra BWAHAHAHA. again, cheers para sa mga umaasa.

in like at 3AM

just a random blog entry for now. i can't sleep and it's almost 3AM. hindi ako inaantok kasi natulog ako kaninang 3-8PM. and then a phone call woke me up-si david. and i really thought it was someone else calling me tapos sobra akong umasa, tapos si david lang pala. :)) nasa lobby na daw sya waiting for me, kasi pupunta kami sa burol ng lola ni nico. i was shocked kasi hindi ko alam na ngayon na pala yun. we arrived at the funeral around 9:30pm na ata yun. but anyway... let me get back to the topic of this entry.

since hindi nga ako makatulog, might as well talk about stuff na hindi ko masyadong kinukwento on a fine sunny day, or rather, HOT DAYS (read: summer! :S). right at this moment, or bago ko simulan ang pagsusulat ng entry na 'to, i kept on reading a blog of someone. and this someone i just met 4 weeks ago. and honestly, im so in like with him right now. oo inaamin ko na, gusto ko na sya. :| and ilang araw ko nang binabasa ang blog nya. in fact, almost everyday since i knew what his URL was. I'M FREAKING IN LIKE. pero wala akong magawa kasi may someone na siya.

since tapos na ang production, there is no reason for me to communicate with this person... except kung intentionally lalandiin ko siya... which i did. kakatext ko lang sa kanya kanina, but then he didn't reply. ako naman si KEBS lang kasi sino ba naman ako. HAHAHA.

pero nakakainis lang. kasi nasa stage na naman ako na pataas nang pataas ang momentum ng pagkagusto ko sa kanya. but then again, tapos na ang prod, so anong karapatan kong itext ko pa sya at kulitin pa. walang nang reason for us to be connected. the summer is almost over, it was just a 4-week relationship, that is professional relationship. and i do hope makita ko siya sa recweek (dahil sabi niya 'see you sa recweek' daw.)

as ive mentioned sa past entry ko: ayoko nang ikwento pa ang mga bagay na ito sa mga tao kasi magmumukha na naman akong umaasa. umaasa sa wala. parati na lang. /wrist /wrist :)) actually nagfail na nga ako eh. kasi supposedly ayaw kong may makaalam na type ko talaga tong tao na to, kasi the moment na may makaalam, nasspoil ang likeness ko sa kanya HAHAHA. PERO FAIL. SOBRANG FAIL. to the point na nanominate kami as BEST LOVE TEAM. sobrang fail. tapos may awkward moments pa minsan. epic fail. nawala tuloy yung cool friendship.

now the question is: kelan ko ulit siya makaka encounter???

wala na ako masabi at this point, but i really want to write and write stuff about this person. bakit ba kasi ang bilis mag fall sa kanya. pakshet. GRR. but anyways, id like to share what this person texted me:

Third thank you. ikaw nagturo sakin ng lahat ng kailangan para makapagumpisa sa bagong buhay. seryoso. salamat third.

i dont know why or how, but this killed me. figuratively. namatay ako sa tuwa. hindi ko alam kung bakit ako yung nagturo sa kanya. dahil ba ito sa "mini" lecture ko about being a stage manager noong first day of rehearsals? dahil ba to sa text messages na puro kalandian na sinesend ko sa kanya HAHAHA? bakit kaya? but then, sana maging masaya nga siya sa bagong buhay na tinutukoy niya. ironically, hindi ko alam kung anong problema niya sa buhay. hindi naman siya nagkkwento sakin. but because of me stalking skills, may idea ako ng kaunti. just kept on reading his blog everytime nagpprocrastinate ako.

if ever he reads this, please be advised that i do like you. very much. and im looking forward to when we will meet again. if you recweek, then im so excited for recweek. but for now, im locking up my feelings. kumbaga sa plurk ng sinaunang panahon, iffreeze ko muna yung emotions ko para pagnakita ulit tayo, parang di nawala ang likeness ko for you. SHEEET HAHAHA.

cheers para sa mga umaasa! :)))

best committee head!

HOSHIT! who would have imagined!?

(left to right: Mark, David, Third, Nico, Deli)*

Stage Management Committee: pinakamahirap na committee sa isang production for me! But I didn't imagine na mag-SM ako for this production! First of all, wala akong experience, not even one!, as a stage manager. First time ito!!! And I say, nakakapagod siya SOBRA. pero at the end of the day, iba pa rin ang feeling ng isang stage manager. sobrang fulfilling.

Gusto ko sanang gumawa pa ng isa pang entry para pagpasalamatan ang mga dapat pagpasalamatan! pero dahil related lang din naman to sa prod, might as well dito ko na rin gawin.

Unang-una, hindi ko inakala na hahantong kami sa isang Summer Production. First time itong mangyari ever since nagi akong member ng ENTA. Isang malaking challenge sa umpisa, pero siyempre excited pa rin ang lahat. Ang Pobreng Alindanaw at The Commonwealth of Virginia ay ang unang dula ng ENTA para sa season  na ito (Bilog Tayo!) at isa itong fund raising para sa organisasyon.

Isa talagang big challenge ang pag-ako ko sa Stage Management, unang-una nga dahil first time ko ito. At pangalawa, hindi kami sanay sa isang summer production.

Bago ako magsulat ngayon dito, marami akong gustong sabihin pero ohshit nawawala na naman ako sa train if thought ko.

Alam kong mahirap maging isang SM, sabi na ito ng mga kilala kong naging SM Heads na at mga naging SM na. Sa loob-loob ko, aminado ako noon na SM Committee ang hinding-hindi ko papasukan. It's something na hindi ko talaga ma-imagine na ginagawa ko. But then again, hindi ko alam kung anong nangyari at tinanggap ko ang trabahong ito. Mas maraming stress kaysa ginhawa ang inabot ko sa buong panahon ng produksyon na ito. Ito rin ang kauna-unahang pagkakataong naiiyak ako sa pagod, sa stress, sa pressure. Pero sabi nga sa mga notes sa company call: 'nagwarm-up' lang siguro ako. Hindi ko talaga alam ang Stage Management pero pinasok ko siya. Siyempre, sa unang rehearsal, palpak agad ako. Hindi ako nakapaghanda ng mga working set pieces at napagalitan agad ako. Sa unang full tech dress run, napagalitan na naman ako kasi hindi naka-standby ang mga actors. Mga simpleng bagay na sa latter part, naayos ko rin--at naayos ko ng mabuti.

And through all these challenges, isama na natin ang time management, efficiency, etc, marami akong gustong pasalamatan na naging factor kung pano ko nalampasan ang challenge na 'to. Kahit hindi man ito mabasa, so what :))

Una, gusto ko pasalamatan ang tatlong non-ENTA SMs ko na sina Cabs, RJ at Mikee. Sobrang pasasalamat dahil nandyan sila parati, umiintindi at nakikinig sa mga utos ko. Bihira, o siguro nga ay first time, na magkaroon ng non-member na SMs sa produksyon. Nagpapasalamat ako dahil sa kanilang kagustuhang sumali, kahit hindi kailangan. Salamat din sa unawa, dahil alam kong alam nila na hindi ako sanay sa trabahong ito. Salamat dahil kahit mainit ang ulo ko, chill lang sila! ENTA na next school year!!!

Next, ang mga SMs na tumulong sa akin throughout the production: mga biglaan kong pinapatulong minutes before the show starts, at mga SMs na tumulong at certain instances. Sina Roj, Stacey, Pat, Ciara, Bea G., Polo, Eric, Aya at Debbie. Sobrang thank you!!!

Next, sa mga tech girls and boy na iniintindi ang mga kakulitan ko sa tech booth kahit super kailangan ng focus, sa mga oras na hinihingi ko na ang mic para sa announcements. Kay Ina, Bea Q., Timmy at Gian. Thank you!

Kay Direk Kalil, sa pag-intindi!

Kay Sir Jet, sa paggabay at pagpapaalala.

Marami pa akong gustong pasalamatan, pero ang mga taong nabanggit ko talaga ay ang mga taong tumulong sa akin sa oras na nababaliw na ako right before the show. HAHAHA.

SUPER THANK YOU.

*photo galing kay Ciara

rehearsals

just to look how far we've improved. patapos na syaaa. :( mamimiss ko SM boys ko... :|

What: Summer Prod 2011 rehearsals
Where: Gonzaga Exhibit Hall

stage and props committee at work :) 

rehearsal proper.

can i just pahabol this fucking-shit-kilig moment i had this afternoon. i can't afford to tweet this, or wallpost this, or to tell this again to another person, dahil alam kong nagmumukha lang akong tanga, and feeling nila UMAASA ako nang sobra, PERO TANGINA, KILIG.

K.I.L.I.G.

I can't find any earthly reasons kung bakit niya ako sinakay sa kotse niya. I freaking don't know WHY.

PS: hindi ako makatype nang matino sa pagsusulat ng entry na ito can i just say because im dying of kilig. but still the question is until when. pakamatay naaaa. :)) sobrang sabaw lang eh. sabaw lang talaga ng nangyari kanina. this freaking made my day. THAT 4PM call made my day. SWEAR. So, to you, who called me -- why you so cute? :| HAHA BYE.

HHNNGGHH

Ok. Eto na magsusulat na ako ng blog. After a looong period of time, ito na yung moment na may adrenaline na ako to write one. It's my hardest summer semester yet. I swear, ito yung point na SOBRANG KULANG ang 24 hours in a day. Yung tipong putang-ina-uhm-matutulog-pa-po-ako?-so-pano-yun. Yun. Ganung feeling? But then again, hindi ko pinagsisisihang tanggapin ang mga trabahong tinanggap ko, all for this passion. At mas hindi ko ito pinagsisisihan dahil marami akong nakilalang bagong mga kaibigan.

For the past days, sobrang ito yung inaalala ko. What if 'di ko ginagawa yung mga trabaho ko ngayon. Siguro nagmumukmok ako sa iba pang mga kailangan kong gawin, tapos hindi ko iisipin na may mga pwede pa pala ako makilalang ibang tao. So I'm really grateful for these things. SOBRA.

But on the other hand, sobrang busy ko na talaga, puputok na yung utak ko. Kailangan ko ng matinding totoong inspiration, yung tipong, HHNNGGH <-- i gets nyo yan. :)) piling tao lang nakakaintindi nyan.

But I swear, to YOU, who I met, sobrang natutuwa ako sayo. Pero sa sobrang tuwa, hindi na siya healthy kasi parang nagugustuhan na kita. (ampota bat binablog ko to). pero seryoso. you're such a good person. ang gusto ko lang namang sabihin... ay... wag kang PAASA. HAHAHAHAHAHAHA.

PS: HHNNGGHH...