Sunday, September 27, 2015

Love na love kita!

Haaay, bakit ikaw ang pinakagusto ko!??? Hay Grey's Anatomy. Kahit forever ka pang ipalabas sa buong buhay ko papanoorin kita. Bakit bawat episode, naeexcite ako. =D

Random facts na related sa akin at sa Grey's Anatomy :)))) :

  • I almost always watch new episode up to 3 times. :))
  • Siguro mga around 20 times ko na napanood yung pilot episode (not sure basta paulit-ulit ko siyang pinapanood haha)
  • Bilang ko yung fans talaga ng Grey's Anatomy: si Yel Girl, si Geoff, si Erine. Hahaha. Sila talaga kinakausap ko pagdating sa Grey's. As in kinakamusta ko sila pag napanood ko na yung episode. Si Yel lang actually hahaha.
  • I actually started watching from Season 8 lang. Tapos nung nagustuhan ko, pinanood ko lahat in like 2 weeks? :)) That's like 200 episodes o.o
  • Si Barbie talaga una kong alam na mahilig sa Grey's. Tapos that time, wala akong balak manood niyan haha.
  • My favorite episodes bukod sa pilot, at paulit-ulit ko ring pinapanood
    • Musical episode: wherein Callie and Arizona had an accident
    • The episode where April was fired. Galing ng direction!
    • The plane crash!
    • First episodes of interns Joe, Edwards, etc. Ang fresh kasi nung may bago nang interns ulit after 8 seasons!
    • Alternate universe episode: wherein parang nag-imagine si Meredith na what if iba ang mga nangyari at nagkatuluyan.
    • Flashback episode nung kapanahunan ni Webber nung residents pa sila.
  • Favorite scenes:
    • Yung iniwan si Cristina sa kasal niya and she cried ohhh love that acting
    • Nung kinukwento ni Cristina yung plane crash. Ugh galing niyaaa.
    • Bailey, crying because she can't save the patiend nung nagkaroon ng barilan sa hospital
  • Favorite storylines:
    • Izzie's journey to discovering her cancer. Ganda ng padahang-dahang pag reveal na may cancer siya through a ghost ugh
    • Season 11 episodes 1-4! Ganda ng pagbalik sa paaast!
    • Yung pagbili ng hospital, love thaaat!
HAAAY. I <3 GREY'S ANATOMY!!!

Sunday, September 13, 2015

What to do? What to do?

Hi everyone. I am so bored. As in sobra. Dami ko nang tinry basahin na libro, dami ko nang pinapanood na kung anu-ano including **** haha. Pero parang bored na bored pa rin ako. Pati pagkain, umay na umay na ako. Kaya napilitan akong bumili ng Red Ribbon cake kanina. Para naman may ibang mangyari sa araw na 'to.

I've been watching new series this week. And ang iba, sobrang gusto ko. For example, You're The Worst was something I would really binge watch. Nanood na naman ako ng Grey's Anatomy, especially yung favorite episode ko (season 6, episode 6). Also watched a new series Hand of God. Hehe. SOBRANG BORED PUCHA. HAHA.

Kbye.

Wednesday, September 9, 2015

untitled sept 9

Rehearsal Day 2 for me today. Had some part time work for patenting, and my client meeting was moved to tomorrow. So I had extra time "actually" cleaning the room. And napagkasya ko lahat ng libro ko sa iisang part ng bookshelf, wooh! haha.



Had rehearsals at night. Medyo uneventful kasi hindi naman ako sumalang, pero at least napanood ko na lahat ng scenes ko. As usual, stealth mode na naman ako :)
RMT

Random stuff:
1. After how many months, nakapagsulat na naman ako today sa Happiness Journal ko haha. Dahil nga naglinis ako, nakita ko na naman siya. Gusto ko na ulit maging happy. Joke haha.
2. Nagulat naman ako sa emails for my part time job. Yung totoo, parang yung mga tanong sakin kanina, parang full time pa ren!? So, nakakahiya tuloy at dinecline ko ung isang project kasi naman, pag inaccept ko siya, parang nagfufull time pa rin ako? :)) haha, anyway, may times talaga na magiging mas malaki pa su-swelduhin ko sa part time rate kesa nung full time pa ko :)) yun nga lang, walang benefits like 13th month pay, etc.

Third

Tuesday, September 8, 2015

Murakami kind of night

I feel like writing again tonight.

Ngayon, babalik na naman ako sa isang normal na araw. My vacation streak has come to an end. My Caramoan-Coron-Boracay streak was a first in my life. Hindi ko inaasahang every 2 weeks, may mapupuntahan akong iba-ibang lugar. Well, na-book ko na talaga yung Coron and Boracay last year. Pero that Caramoan trip was a surprise. So, in-enjoy ko na lang lahat. :) Saktong sakto, kaka-resign ko lanh sa work a week or so before our Caramoan trip so saktong sunod sunod na bakasyon.

One destination with my parents. Another with my best of college friends. And the last one with my ever so adventurous roommates. :) What a perfect month and a half I had.

But then here I am again. Kakauwi ko lang galing sa rehearsal (at first time nakapag-run, at last). And napamuni na naman ako kung anong klaseng araw ang meron ako today. What a normal day.

This morning, kakarating ko lang from Bicol. Again, first time kong dumating sa Bicol on a morning, then balik agad sa gabi. In a way, nakakalungkot yung thought na ganon kasi parang dumaan lang ako sa bahay, so I realized how alone my parents are sa Naga. But that's another topic. :)

So pagkarating ko kanina from Bicol, natulog lang ako since more than 24 hours na akong di nakakahiga sa kama. I needed to lie down.

Today was pretty much uneventful. Spent the day alone. Went so SM Marikina to get something. Had breakfast alone, lunch alone, and dinner alone. Tried to contact some clients. Fortunately, may good as close client ako for today, then may imi-meet naman tomorrow.

Now, I'm sounding like Murakami. Nag-eenumerate ng ka-mundane-an sa buhay. (Naalala ko tuloy yung Colorless by Murakami, which is DEPRESSING and konti na lang, mahahalintulad ko na sa bida yung situation/feeling ko...) But that's it. Na-realize ko lang. I am alone today. These days. Haha.

Right after rehearsal, lumabas agad ako sa RMT. Without anyone else noticing significantly. Parang aninong dumaan lang. There was no one to wait for. No one to go home with. Haha. And so, pagkarating na pagkarating ko, I opened my laptop and just started writing.

I feel dead. I feel lost. I feel empty. (Yes, nagpapaka poetic na naman...)

Masyado ko atang na-exhaust energy sa mga bakasyon. And at the end of the day, there is no one to talk to. No one to tell my secrets. No one to tell my day. Hehe. I feel alone. Pero hindi naman lonely. Sanay naman na ako maging alone. Napansin ko lang hehe.

Idagdag ko pa yung panaginip ko kanina... -.-

Ikaw, how was your day? Malakas ang ulan kanina. May kulog at kidlat. I kept on looking at the theater entrance. But there was no sight of you.

Third

Tuesday, September 1, 2015

Disclaimer

You know, I really want to talk to you. Pero, minsan kasi, natatakot ako... Ayoko na lahat ng sasabihin ko, makakarating sa iba. Gusto ko sayo lang. Gusto ko lahat ng sasabihin ko, ikaw lang makakaalam. Kaya siguro hindi kita kinakausap. Kasi ayokong malaman ito ng kung sino pa man. I am still wishing for it to happen. :)

For the past days, I'm starting to think again about you. Not like in the past. But more of just thinking how you are. I need the interaction. (Yes, my tweet.) So, there. Disclaimer lang. Gusto ko ng confirmation. Ng signal. Anything. :)

A very much need update - abogado na po tayo

Hello, blog! It's been a while. No, really. My last post here was on December 2022!?!? Okay, let me recap what happened since??? I finis...