Stand Up, Get Up

Ngayong napanood ko na ang midseason winter finale ng Grey's Anatomy, ang dami ko na namang feelings. It has been a while since naantig na naman ako ng isang Grey's episode. I cannot fathom how the writers were able to write such stories. After ng last scene, sobrang dumbstruck lang ako, di ako alam mafifeel ko. So I stood up from my chair (habang nagtataka roommate ko kung anong nangyayari sakin), and went straight to my bed, nakadapa, habang nakasubsob yung mukha ko sa una, tapos umiyak na lang ako nang grabe, pero sobrang tahimik. ALL THE FEELS.

Kahit sobrang cliffhanger, I loved every inch of it. These are the moments na everything could have happened the other way around. :( Eto yung mga moments na kung papalagpasin mo, di mo alam kung ano yung mga what-ifs. Kung di mo palalampasin, may mga masasaktan ka naman. But the best part is the feeling after you take an action. So many feels for Jackson Avery :(

And another good part of this midseason finale is yung pag quote ni Jackson sa mga lines ni Mark Sloan sa Season 9 finale episode--kung mahal mo ang isang tao, sabihin mo. Sabihin mo nang ubod ng lakas. Bago ka pa malawan ng pagkakataon. SAK.

I <3 GREY'S ANATOMY. :')